JES!
JCI leuven brengt per kwartaal een gratis krantje uit. In de editie van april staat op p4 een artikel over Andy Curinckx.
Connectie
Onlangs ging ik op vakantie naar Tenerife om een weekje uit te rusten in de warme zon. De tweede dag wordt toch wel niet mijn smartphone gestolen. Ik was in alle staten, enorm gefrustreerd en behoorlijk boos. Naast deze heftige emoties heb je daarbij ook nog het ongemak om niemand te kunnen contacteren en ben je zelf ook niet bereikbaar. Ik was pissed! Maar spontaan besloot ik in verbinding te gaan met de persoon die mijn toestel had meegenomen. Ik sprak letterlijk tegen het universum mijn wens uit dat diegene die mijn gsm had meegenomen, me deze zou terugbezorgen. Zonder oordeel en in alle liefde probeerde ik in het gevoel te stappen en erop te vertrouwen. Ondertussen had ik uiteraard mijn sim-kaart geblokkeerd om vedere kosten te vermijden. Een weekje later was ik terug thuis en ging naar de operator om een nieuwe kaart aan te vragen. Blijkbaar was het ook mogelijk om je eigen nummer te bewaren. Kortom, ik was terug mobiel. Enkele dagen later kreeg ik een heel bijzonder telefoontje. Een Pakistaniër uit Tenerife belde mij op met de melding dat hij mijn toestel had. Hij wou nog even verifiëren of het werkelijk aan mij toebehoorde. Belangrijker is dat hij mij vertelde wroeging te hebben en graag het toestel zou willen teruggeven. Ik kon mijn oren niet geloven maar was wel behoorlijk gelukkig (en dat voor een GSM!?!) Hij ging informeren bij de locale post om het op te sturen en vroeg mij wel om de verzendingskosten terug te betalen. “Met plezier!”: zei ik. Twee weken later ontvang ik het toestel in mijn brievenbus. Fantastisch!
Dit is wederom een bewijs dat we allemaal geconnecteerd zijn met elkaar doorheen het universum, ook al kennen of zien we elkaar helemaal niet. Een ontzettend mooie ervaring waarin blijkt dat alles mogelijk is, zelfs een wonder.
Stress is een geschenk!
Onlangs volgde ik een opleidingsdag “NeuroCognitieve GedragsMethode” (NGM), een methode die in eerste instantie het begrijpen van ons menselijk denken en handelen beoogt. Want zoals gezegd “comprendre c’est déjà agir”. Daar kan ik me achter scharen.
Wat betekent dat nu, die NGM ? Wel, eigenlijk worden een aantal thema’s aangeboord zoals stressgevoeligheid, motivatie, vermijdingsgedrag en compensatie, groepsgeest en communicatie. Binnen elk thema gaan we als volgt tewerk: houding, gedrag, denkwijze interpreteren om de actieve hersengebieden te detecteren en zo de mogelijke “vergissingen in hersencasting” aan te tonen ingeval het resultaat niet optimaal of ongewenst is.
Een voorbeeldje ter verduidelijking kan hier wonderen doen.
Neem het thema “stress“. In onze westerse wereld is het niet ongewoon om “als een kip zonder kop” rond te lopen, dolgedraaid en vol stress. Hoewel we dit vaak zelf niet (willen) zien, weten of toegeven.
Na een overlegvergadering komen Jan en Hans terug aan hun bureau.
Hans zegt vriendelijk: “Amai, Jan, je lijkt me toch wat zwaar te tillen aan de veranderingen die er in het project gebeurd zijn de voorbije dagen.”
Jan antwoordt beslist: “NEEN HOOR, HELEMAAL NIET!”
Hans (rustig): “Toch wel — we kunnen het bespreken hoor.”
Jan (nadrukkelijk): “NEEN HOOR, ER IS NIKS AAN DE HAND!!!”
Hans: “Echt niet? Luister eens naar jezelf…”
Jan is druk bezig met zijn eigen gedachten, werkt het lijstje van gekende en beproefde opties af, en hij zit ergens vast. Hij geraakt niet verder en dat uit zich in stress.
Waar zit hier de “vergissing in hersencasting” ?
We merken dat Jan, die een oplossing zoekt op zijn harde schijf vol automatismen, patronen en opgebouwde ervaringen, niet optimaal presteert. In NGM-termen: de Automatische modus voldoet niet, de Prefrontale modus geeft andere ideeën en perspectieven aan maar kan het veto van de Automatische modus niet doorbreken. Deze zwaait de scepter maar is verkeerd “gecast”. Op zijn beurt geeft de Prefrontale modus een signaal naar het Reptielenbrein, waardoor Jan in stress geraakt.
Nog een inzicht: vanaf het moment dat Jan beseft dat hij stresst, komt hij alweer in relatieve rust, en kan hij beroep gaan doen op zijn creatieve, probleemoplossende, prefrontale brein.
Zo komt het dat we stress als een waardevol geschenk kunnen bekijken. Onze hersenen geven ons een signaal, namelijk dat we intelligente mensen zijn die op een idiote manier bezig zijn…
Conclusie: enkel in rust en door bewuste sturing van je hersenactiviteit, kan je creatief probleemoplossend werken en leven.
En nu — holderdebolder haast haast naar school om mijn kinderen op te halen !!! 