Connectie

Onlangs ging ik op vakantie naar Tenerife om een weekje uit te rusten in de warme zon. De tweede dag wordt toch wel niet mijn smartphone gestolen. Ik was in alle staten, enorm gefrustreerd en behoorlijk boos. Naast deze heftige emoties heb je daarbij ook nog het ongemak om niemand te kunnen contacteren en ben je zelf ook niet bereikbaar. Ik was pissed! Maar spontaan besloot ik in verbinding te gaan met de persoon die mijn toestel had meegenomen. Ik sprak letterlijk tegen het universum mijn wens uit dat diegene die mijn gsm had meegenomen, me deze zou terugbezorgen. Zonder oordeel en in alle liefde probeerde ik in het gevoel te stappen en erop te vertrouwen. Ondertussen had ik uiteraard mijn sim-kaart geblokkeerd om vedere kosten te vermijden. Een weekje later was ik terug thuis en ging naar de operator om een nieuwe kaart aan te vragen. Blijkbaar was het ook mogelijk om je eigen nummer te bewaren. Kortom, ik was terug mobiel. Enkele dagen later kreeg ik een heel bijzonder telefoontje. Een Pakistaniër uit Tenerife belde mij op met de melding dat hij mijn toestel had. Hij wou nog even verifiëren of het werkelijk aan mij toebehoorde. Belangrijker is dat hij mij vertelde wroeging te hebben en graag het toestel zou willen teruggeven. Ik kon mijn oren niet geloven maar was wel behoorlijk gelukkig (en dat voor een GSM!?!) Hij ging informeren bij de locale post om het op te sturen en vroeg mij wel om de verzendingskosten terug te betalen. “Met plezier!”: zei ik. Twee weken later ontvang ik het toestel in mijn brievenbus. Fantastisch!
Dit is wederom een bewijs dat we allemaal geconnecteerd zijn met elkaar doorheen het universum, ook al kennen of zien we elkaar helemaal niet. Een ontzettend mooie ervaring waarin blijkt dat alles mogelijk is, zelfs een wonder.